Hubert van Lier

Beste mensen,

Wegens moeilijkheden met internet zijn een stel berichten buitengegaan zonder boodschap. Ik ben nu wat later maar toch nog voor iedereen prettige feestdagen en voor 2010 een goede gezondheid gewenst.
Ik wil graag ook al mijn lezers bedanken, die me verwend hebben met lieve wensen en kaarten. Ik zou zeggen: jullie zijn in goed gezelschap, want Wim Zaal, recensent, essayist en gewezen journalist van Elsevier behoort tot mijn lezerskring.
Er komen ook vragen waar 'Antwerpen Groenplaats' te koop is. Normaal kun je het boek en trouwens ook mijn andere boeken in elke boekwinkel bestellen als je mijn naam en de titel van het boek opgeeft.
Mochten er onder jullie zijn die zich met toneel bezighouden, ik heb ook een avondvullende thriller geschreven, die in Nederland werd uitgegeven: 'Het Beloofde Land. Alle inlichtingen kan je bij mij verkrijgen. Vriendelijke groeten.

Ik wil in de eerste plaats de vele mensen bedanken die naar mijn boekvoorstelling zijn gekomen. Er waren lezers uit Torhout en Hasselt. Zoiets doet altijd deugd. En het was zeker gezellig want er werd nog lang nagepraat in 'De Zwarte Panter'.
Wat de boekenbeurs betreft, ben ik er op zon- en feestdagen de hele dag en op de weekdagen van 12.30 tot 17.30. U kan me op stand 117 in zaal 1 vinden bij Artus uitgevers. Ik hoop er veel mensen terug te zien. Tot dan.

Toen ik in 1989 in Kaïro rondwandelde, was een bourka een uitzondering en veel hoofddoeken heb ik ook al niet gezien. Waren de moslems toen allemaal slechte gelovigen? Van een Egyptenaar heb ik vernomen dat er nu veel boerka's zijn en veel vrouwen een hoofddoek dragen. Hetzelfde fenomeen heeft zich bij ons voorgedaan. In de jaren 80' droeg bijna niemand een hoofddoek, nu dreigt men en beschadigt men een schoolgebouw. Opnieuw dezelfde vraag: waren in die tijd de moslems dan allemaal slechte gelovigen. Of heeft de komst van imans voor de ommekeer gezorgd en willen zij hun macht naar de overheid tonen? Naar mijn idee is dat helemaal geen goede zaak en zal de afkeer voor de Islam zelfs bij gematigde mensen alleen maar toenemen en het zal de toetreding van Turkije tot de EU niet vergemakkelijken.

John had ongeveer 95 werken geschreven, waaronder jeugdboeken, toneelwerk, romans, historische romans, verhalen, non-fictie. John kon zowat alles. Veel erkenning heeft hij in eigen land niet gekregen. Tweemaal een nominatie en daarmee was de kous af. Vlaamse auteurs vindt men nog slechts voor 11% in de literaire bijdragen van de kranten. In Nederland was dat tot voor enkele jaren nog 50%. Die hebben toch nog enig zelfrespect. Hij was altijd rechtlijnig in zijn mening wat niet altijd in dank aanvaard werd. De laatste jaren wilde hij met niemand uit de Vlaamse letterkundige wereld nog contact hebben. Ik voelde de pijn over zijn gebrek aan waardering. Hij heeft zelfs vertalingen in het Japans. In de 'Geschiedenis van de Nederlandse literatuur van 1945 tot 2005' wordt hij niet eens vermeld. De radio heeft zijn overlijden nog medegedeeld, maar de culturele neanderthalers van de tv, die over niets anders zeveren dan over politiek en sport vonden het niet nodig er enkele woorden aan te wijden. Arm Vlaanderen. Hij is gestorven zoals een moedig man, toen de ziekte waaraan hij leed niet meer dragelijk was. John, ik had veel waardering voor jou en met mij toch heel wat Vlaamse auteurs. Je blijft in je werken leven en ik zal nog dikwijls aan je denken. Alle mensen uit je naaste omgeving betuig ik mijn medeleven en wens hen veel moed toe in deze moeilijke dagen.

Beste mensen,

Het werd tijd dat er nog eens een literair bericht verscheen. Welnu, hier is er dan een. Als alles normaal verloopt, zal in oktober een nieuwe roman van me verschijnen. Deze maal geen Voltaire maar toch een thriller waaraan iedereen pret zal beleven. Het is alweer op echte feiten gebaseerd. Hier volgt de tekst die op de achterzijde van het boek zal te lezen zijn.
Op een verlaten landweg wordt een auto beschoten. Walter Grigorius, geschiedenisleraar, treft een gewonde jonge vrouw aan en alarmeert de hulpdiensten. Nauwelijks thuis krijgt hij bezoek van Mira die hem nipt uit de handen van twee Oostblokkers redt. Later op de avond komt hij op een vreemde fuif in contact met Fernando, een Antwerps-Russische onderwereldfiguur. Als ook zijn Oekraïense vriendin plotseling onvindbaar is, gaat hij samen met Mira op zoek. Ongewild geraakt hij verstrikt in de Oekraïense politiek, die tot in Antwerpen loopt en moet hij vechten tegen afpersing, ontvoering, drugsmokkel en moord. Deze thriller is gebaseerd op echte feiten en is een must voor iedere liefhebber van het genre.